Dnia 5 października pojechaliśmy razem z organizacją AEGEE na fantastyczną wycieczkę do Las Medulas oraz do dwóch miast Ponferrady i Astorgi. Wspomniana organizacja zrzesza studentów miejscowego uniwersytetu, którzy opiekują się między innymi studentami biorącymi udział w wymianach międzynarodowych. Aby móc korzystać z atrakcyjniejszych cenowo ofert wycieczek, musieliśmy się do owej organizacji zapisać. Było jednak warto, gdyż ceny wycieczek dla studentów zrzeszonych w organizacji są o wiele niższe. Więcej o tej organizacji można przeczytać na ich stronie www.aegeeleon.org . A teraz czas najwyższy opisać pierwszą wycieczkę, w której braliśmy udział.
Wyruszyliśmy z León bardzo rano jak na tutejsze warunki, a mianowicie o 9:00. Autokar pełen był studentów z przeróżnych krajów świata. Towarzyszyli nam także trzej członkowie AEGEE León, organizatorzy niniejszej wyprawy. Plan na ten dzień był następujący. Spacer po górskim szlaku w Las Medulas oraz zwiedzanie miasteczek Ponferrada i Astorga. Do Las Medulas dojechaliśmy około godziny 11:00...
Las Medulas, położone w regionie Bierzo, to największa odkrywkowa kopalnia złota, którą w czasach Imperium posiadali Rzymianie na terenie Hiszpanii, a może i nawet na terenie całego Cesarstwa Rzymskiego. Nieznany do dzisiaj motyw zaprzestania wydobycia kruszcu w III w. n.e., kiedy tereny wciąż były zasobne w złoto, umożliwił przetrwanie do czasów obecnych, tego wspaniałego pejzażu. Czerwonych, piaskowych wzniesień, które są pozostałością, po pierwotnej postaci góry, wypłukanej ogromną ilością wody, służącą do wydobywania złota. W 1997 roku, teren ten został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Technika wydobycia w Las Medulas polegała na spiętrzaniu dużej ilości wody rzecznej, w zbiornikach usytuowanych wysoko i dość daleko od miejsca wydobycia (ok. 30 km), a następnie uwalnianie jej systemem wodociągów, których koniec znajdował się na terenie kopalni. System wodociągów skonstruowany był tak, że płynąca nimi pod dużym ciśnieniem ogromna masa wody, powodowała zwiększanie się ciśnienia wewnątrz kanału. Działo się tak, gdyż pusty początkowo, ślepy kanał, wypełniony był ogromną ilością powietrza. W momencie wpuszczenia wody do wodociągów, działała ona jak tłok ściskający coraz bardziej słup powietrza znajdujący się wewnątrz. Tak ogromna siła wystarczała, aby wysadzić wzgórza Las Medulas. Uwolnione w ten sposób ogromne ilości ziemi, wymieszanej z tysiącami hektolitrów wody, przepływały przez system filtrów, na których końcu odbywało się właściwe wypłukiwanie złota z bardzo drobnego piasku. Szacuje się, iż z jednej tony ziemi wydobywano 2 gramy złota, a rocznie kopalnia dawała średnio 6540 kg tego cennego kruszcu. Oznacza to, że wypłukiwano rocznie 3 270 000 ton ziemi! Powodowało to oczywiście bardzo znaczne zmiany w krajobrazie, ale w czasach Imperium Rzymskiego nie zwracano uwagi na takie detale. Najważniejsze było to, że kopalnia dawała aż około 7% wszystkich wpływów do budżetu i aż ok. 25% złota wykorzystywanego w Rzymie. Najnowsze badania donoszą, że zaprzestanie wybijania w Imperium monet złotych spowodowane było właśnie zamknięciem kopalni w Las Medulas w III w. n.e. A przyczyną tego był najprawdopodobniej brak taniej siły roboczej w okolicy i rosnące koszty wydobycia. Dzisiaj mieszkańcy wioski znajdującej się przy kopalni, zarabiają między innymi sprzedając jadalne kasztany, rosnące w ogromnej ilości na terenach dawnej kopalni...
Ponferrada to drugie pod względem liczby mieszkańców miasto w prowincji León i piąte w regionie Castilla y León. Jest znane dzięki zamkowi wybudowanemu przez Templariuszy w latach 1178-1312. Zamek miał pełnić dwie funkcje: 1) chronić znajdującego się tuż obok mostu, którym przedostawali się na drugą stronę rzeki liczni pielgrzymi i kupcy, oraz 2) służyć jako schronienie dla tychże pielgrzymów. W mieście zobaczyliśmy także Basilica de Nuestra Señora de la Encima oraz Calle del Reloj, ulicę z wieżą zegarową. Przez wiele lat miasto było bardzo małą osadą ograniczająca się do obecnej starówki i rozwinęło się dopiero w XX wieku. Dzisiaj miasto liczy ok. 66 tys. mieszkańców i znajduje się tam drugi kampus Uniwersytetu w León.
Astorga to miasteczko, do którego przybywa wielu turystów aby głównie zobaczyć Palacio Episcopal, dzieło Antoniego Gaudiego. Jest to jeden z trzech budynków zaprojektowanych przez Gaudiego, który nie znajduje się w jego rodzimej Katalonii. Dwa pozostałe znajdują się w León i Santander. Nad pałacem w Astordze, Gaudii pracował w latach 1899-1913. Podczas tworzenia tej budowli Gaudii wypracowywał swój oryginalny styl. Szukał rozwiązań, które sprawiłyby, że jego projekty będą bardzo charakterystyczne. Cel ten jak najbardziej osiągnął. Palacio Episcopal przez lata służył jako rezydencja biskupa, człowieka spokrewnionego z Gaudim. Wyjaśnia to dlaczego mistrz zdecydował się stworzyć dzieło poza granicami Katalonii. W Astordze podziwiać można także gotycką katedrę i barokowy ratusz, a miłośnicy czekolady mogą odwiedzić muzeum poświęcone temu wspaniałemu przysmakowi.